Minimalizm Mój Świadomy Wybór

Życie po prostu

Wyzwanie Mój Świadomy Wybór zaowocowało kilkoma szczerymi wypowiedziami od zupełnie różnych osób. Pamiętacie Annę, która dzieliła się z nami swoją historią o świadomym macierzyństwie i ponad pięciu latach spędzonych z synkiem w domu? Grażyna mówi bez ogródek o innych, niemniej ważnych dla niej decyzjach. Jestem ciekawa, czy ktoś z Was pokonuje podobną drogę w swoim życiu.

***

Od pewnego czasu chodziło mi po głowie, aby wziąć udział w Twoim projekcie. Blokowało mnie to, że moje życie wydaje się bardzo zwyczajne i bez spektakularnych osiągnięć. Po namyśle jednak zauważyłam, że pod wpływem pewnych mniej lub bardziej świadomych wyborów moje życie zaczęło toczyć się w pożądanym kierunku.

Jestem osobą w tzw średnim wieku – moi rówieśnicy mają już dorosłe dzieci. Ja poszłam inną drogą, żyję w wolnym związku bez dzieci i w moim przypadku jest to optymalne rozwiązanie. Długo dołowały mnie oceny otoczenia, w tej chwili bardzo świadomie, asertywnie i z uśmiechem odpowiadam, że mi to pasuje i już.

Drugi wybór to niewielkie – według niektórych – mieszkanie. Zostało kupione dawno temu, urządzone zgodnie z naszymi potrzebami i stylem życia. Nigdy nie korciło nas, aby zmienić na dużo większe, „no bo nas przecież stać”. My wybraliśmy inną drogę – nadwyżki finansowe inwestujemy w nieruchomości na wynajem. Sami mieszkamy prosto, wygodnie i bez zbędnej ostentacji. I to odzwierciedla nas, naszą filozofię życia.

Tak samo z samochodem – ma być wygodny, niezawodny i służyć do swoich celów. Po prostu.

Kolejny temat to życie zawodowe. Pracuję na dość wymagającym stanowisku menadżerskim, jestem skuteczna i lubię to, co robię. Jednak przez wiele lat nie potrafiłam podkreślać swoich osiągnięć. Myślałam, że każdy przecież widzi, że świetnie sobie radzę. Głupie podejście. Teraz wiem – i tego nauczyła mnie moja druga połowa – że należy bardzo mocno pracować na swoją markę. To jest bezcenny kapitał.

Bardzo ważne jest również, aby podkreślać wartość ludzi, którzy z nami współpracują oraz ich udział w sukcesach. Mam to szczęście, że osoby, które dobieram do zespołu, są równie zaangażowane we współpracę, co ja. Zawsze świadomie i konsekwentnie podkreślam ich zasługi.

A kiedy coś nie idzie tak, jak powinno, świadomym wyborem, wymagającym wiele wysiłku i uwagi, jest kształtowanie postawy wiary we własne siły, dodawanie sobie otuchy, uczenie się na błędach, przyznawanie się do winy i wyciąganie wniosków. To niezwykle trudne, bo uczy pokory, ale tylko tak możemy się naprawdę rozwijać.

Na co dzień kieruję się filozofią wierności sobie, wolności od nadmiaru, swobody, ekologii i zdrowego rozsądku. Dużo wyjeżdżamy, ale nie są to wyjazdy po to, aby pochwalić się w towarzystwie, wrzucić zdjęcia tam, gdzie wypada i wymieniać się ze zblazowaną miną uwagami na temat miejscowych modnych knajp. Jadę, żeby przeżyć, doświadczyć, zaczerpnąć klimatu. I nieważne, czy to bieszczadzka wieś, czy Monte Carlo.

Jedzenie, sport, hobby – tu też nie przejmuję się uwagami otoczenia. Jedzenie traktuję jak paliwo – ma być w miarę zdrowe, sycące i smaczne. Potrafię jeść kilka dni z rzędu kaszę mannę, bo mam taką fazę. Uprawiam emeryckie hobby: rower i robótki na drutach. Niby nic, ale gdy wsiadam na rower, nie dam się nikomu wyprzedzić, a gdy udziergam sobie jakieś koronkowe cudo z jedwabnej włóczki w pudrowym kolorze, nie ma osoby, która nie zapytałaby mnie, gdzie się zamawia taką kolekcjonerską odzież.

***

Jesteś z Grażyną? Żyjesz po prostu?

Previous Post Next Post

Przeczytaj jeszcze

7 komentarzy

  • Reply Agnieszka

    Jestem zachwycona tą opowieścią. Może dlatego, że jest mi tak bardzo bliska. Życie po prostu…też takie wybrałam.

    12 czerwca 2016 at 7:44 AM
    • Reply Kasia W | Ograniczam Się

      Tak właśnie myślę, że wiele osób może się identyfikować z historią Grażyny. Cieszę się, że jest Ci z nią po drodze i że tu jesteś 🙂

      12 czerwca 2016 at 9:43 PM
  • Reply Gadulec

    Bardzo szczera i dojrzała opowieść. Tak powinno być – róbmy w życiu to co czujemy, że będzie dla nas słuszne, a nie to czego wymagają/oczekują od nas inni.

    14 czerwca 2016 at 9:34 PM
  • Reply Marta Odetta

    I ja zaczęłam świadomie urządzać własne życie, Zaczęłam od własnego kąta w wieku trzydziestu paru lat, nie wyszły związki ale liczy się teraz dla mnie moje miejsce na ziemi, spokój i po prostu ja sama. Reszta przyjdzie z czasem. A historia pouczająca, mądra i optymistyczna 😉

    14 czerwca 2016 at 9:58 PM
  • Reply Anka "π" R.

    „Na co dzień kieruję się filozofią wierności sobie, wolności od nadmiaru, swobody, ekologii i zdrowego rozsądku.” – jestem z Grażyną!

    14 czerwca 2016 at 10:24 PM
  • Reply Anna Teodorczyk

    Ciekawe jak wiele osób lubi komentować nasze wybory i tłumaczyć dlaczego są złe, co nie? Też jestem z Grażyną i też odpowiada mi życie po prostu – wygodne i w spełnianiu zawodowych oraz rozwojowym – ale bez zbędnego przepychu czy na pokaz. Bardzo podoba mi się jej filozofia umiaru i życia dla siebie.

    14 czerwca 2016 at 11:49 PM
  • Reply Chrabaszczyk_to_ja

    Dla większości znajomych żyjemy dziwnie. Mamy swój ogród, uprawiamy warzywa i owoce, wszystkie wolne fundusze władowujemy w wykończenie domu i dostosowanie do naszych potrzeb już na stałe. Wszyscy wokół nas żyją inaczej, głównie w mieszkaniach, imprezują, spotykają się ze znajomymi a my wiecznie zajęci wokół domu. Lubimy to 🙂 Lubimy też wieczorem przejść się na spacer z psem, po coś na ząbek, lubimy pooglądać zaległe seriale, ot tak, żyjemy po swojemu 😛

    8 września 2017 at 11:24 AM
  • Leave a Reply